SERVICE AAN HET EINDE VAN DE WERELD

Het was geen alledaags verzoek, dat afgelopen april binnen rolde bij Wärtsilä Schiedam. Een schroef repareren, zonder droogdok, aan het andere eind van de wereld. Toen teamleider Martin Roest ‘ja’ zei tegen deze klus, wist hij nog niet dat er nog meer hindernissen zouden opdoemen.

Afgelopen april zocht Wärtsilä Duitsland contact met de werkplaats in Schiedam, omdat er een propellerblad (deels) was afgebroken van de MC Scout van Nordica Schifffahrts.

Omdat levering van nieuwe bladen te lang duurde, vroeg Duitsland of Schiedam de propeller kon komen repareren. Ter plekke. Detail: dat was op de Falklandeilanden, aan het uiterste einde van de wereld, waar het lelijk kan spoken én waar geen droogdok voor handen is.


Extra uitdaging hierbij: de MC Scout vaart zo’n 17 à 18 keer per jaar heen en weer tussen Montevideo (Uruguay) en de Falklands. Het vervoert dan alle bulk die nodig is op de eilanden en is daarmee een onmisbare levensader voor de bewoners. Daarom moest de reparatie tussen twee vaarten in uitgevoerd worden.

DE FALKLANDEILANDEN


“De Falklandeilanden zijn net zo groot als Vlaanderen, maar er wonen maar 3400 burgers, plus nog eens 2000 militairen op de militaire basis. Er lopen een half miljoen schapen, en rond de eilanden wordt intensief gevist. In 1982 woedde er een korte oorlog tussen Argentinië en Groot-Brittannië die beiden aanspraak maken op de eilanden.”


Martin Roest: ‘We hebben ons wel even afgevraagd of dit wel een haalbare klus was. Gaat het wel lukken, onder de omstandigheden daar? We weten dat het daar lelijk kan spoken. Stel dat er een golf over het schip slaat en dat er water in het systeem loopt, dan heb je een groot probleem. Op papier was het best spannend, maar wij zijn Wärtsilä. Wij laten graag durf en lef zien, en proberen altijd de klant te bedienen, binnen de mogelijkheden. Maar of dit nou nog net binnen, of net buiten de mogelijkheden lag…’

Monsterreis

Roest besloot de uitdaging aan te gaan. Hij adviseerde de reder eerst het tegenoverliggende propellerblad in de vorm van het afgebroken blad te zagen, zodat het schip gebalanceerd kon blijven varen tot het Wärtsilä-team zou aankomen. Dat duurde nog even, want een tripje Falklands is zo’n twaalf dagen uit en thuis. Eerst vlieg je naar Santiago de Chili, vanwaar je na de volgende dag doorvliegt naar het zuidelijkste puntje van Chili, Punta Arenas. Vanaf daar kun je eens per week door naar Mount Pleasant, de militaire vluchthaven van de Falklands. Je kunt ook maar eens per week terug. Dus of je klus nou binnen een dag of een week klaar is – je kunt niet anders dan een hele week op de eilanden blijven. En dan weer in twee à drie dagen terug.

Het team in Schiedam prepareerde drie toolboxes met alles wat nodig was en stuurde die vast naar Montevideo, zodat ze met de MC Scout naar de Falklands verscheept konden worden. Roest: ‘Kort daarna hoorden we dat ook de andere bladen het begeven hadden. Dus pakten we nóg vier toolboxes in en stuurden die naar Santiago de Chili, want het schip in Montevideo zouden ze niet meer halen. De kisten zaten in hetzelfde vliegtuig als mijn collega’s Rob Buwalda en Christ Netten en ik, toch kwamen wij wel aan op de Falklands, maar de vier toolboxes niet.’ Dat betekende dat de kisten op zijn vroegst met de volgende vlucht zouden aankomen, een week later, op de dag dat het Wärtsilä-team terug zou vliegen.

Plan B t/m F

Dus dat werd een Plan B. Roest: ‘De hele klus vergde het nodige van onze creativiteit. Zo moesten we een werkplaats zien te vinden. Dat lukte, maar we moesten we ‘m eerst ontruimen voor we aan de slag konden, zo’n puinhoop was het er. We moesten ook zelf gereedschappen maken. In oudijzerbakken vonden we spullen waarmee we van alles bij elkaar geknutseld hebben.’


‘De charteraar wist dat er op het eiland mensen beschikbaar waren die best wat konden. Die engineers waren inderdaad verrekte handig. Dat heb je op zo’n afgelegen plek, daar moet je wel in oplossingen denken, net als wij. Zo was de tool om de bouten van de bladen te demonteren maar half aangekomen. Iemand van de werkplaats heeft toen het hele eiland afgezocht en kwam uiteindelijk aanzetten met de juiste apparatuur, nog helemaal nieuw in de doos. Het tweede blad kregen we niet los. Toen hebben we een lange pijp gepakt, daar de sleutel aan vastgemaakt, toen een strop om het roer gelegd en zo kregen we ‘m uiteindelijk los. Je moet wat, hè? Je moet je niet zenuwachtig laten maken, gewoon rustig blijven en nadenken hoe je de natuurwetten kunt toepassen.’

Helden

Roest heeft met zijn team drie bladen gerepareerd en het reserveblad op de plaats van het vierde blad gezet. Dat laatste blad is voor reparatie verstuurd naar Schiedam. Roest: ‘Dat kwam tegelijk aan met de kisten die zoekgeraakt waren. Die zagen we trouwens nog op het vliegveld uitgeladen worden, toen wij weer wegvlogen!’


Tot hun terugvlucht hebben de mannen nog wat rondgetrokken: ‘De Falklands liggen bezaaid met scheepswrakken, we zagen er zelfs eentje die daar al sinds 1896 ligt. Het barst ook van de herinneringen aan de Falklandoorlog, zoals een gecrashte helikopter en schuttersputjes. Het is er zo leeg en zo stil, het is echt het einde van de wereld. Alleen in het stadje lijkt het leven op hoe wij het gewend zijn en vergeet je bijna op wat voor bijzondere plek je zit. Daar, in die kleine gemeenschap, stonden wij al snel bekend als de helden die de levensader met de buitenwereld kwamen herstellen. Dus ’s avonds stonden er altijd biertjes voor ons klaar. Totdat het bier op was! Dat realiseer je je weer waar je ook alweer bent.’ Terugkijkend: ‘Het was een behoorlijk uitdagende klus, omdat niets standaard was. We maken wel meer bijzondere avonturen mee, maar dit was er wel echt eentje van de buitencategorie.’

MEER WETEN?

Martin Roest
Teamleader Workshop Propeller Repair and Blue-fit Department

martin.roest@wartsila.com

+31 88 9804142

DEEL DIT BERICHT